NoSpang.com

'In gedachten' E-mailadres
zondag, 19 juni 2011 19:09

COLUMN - Nooit meer hetzelfde. Ik herinner mij die dag als gisteren. We speelden op het erf. Plotseling stopte er een auto, een meneer stapte uit en vroeg naar mijn moeder. Hij liep het erf op naar achteren waar mijn moeder hem en zijn collega opwachtte. Ze spraken een tijdje in de voorzaal met haar en gingen weer weg. Plotseling werden we naar boven geroepen, we moesten komen en bidden voor mijn vader. Na enkele minuten vroeg de predikant die ook was gearriveerd, ...

waar ligt hij opgebaard? Een gegil, flauwvallen en stilte van mijn moeder en mij. Wat vertelde die man nou. Als meisje van negen jaar wilde of kon ik niet begrijpen wat hij zei. Langzaam drong het tot me door. Dat mijn vader er niet meer was.

Moeder en vader
Nadat mijn vader door een tragisch ongeval was komen te overlijden waren de werkjes, van school, voor Vaderdag voor moeder. Zo simpel. Het gemis dat blijft. Ongeacht de jaren die verstreken zijn. Mijn vader maakte ondanks zijn werk, altijd tijd vrij voor zijn kinderen. Als gezin gingen we vaak samen op vakantie naar Kwakoe Gron. Naar Para om te planten, of om gewoon samen te vissen. De momenten waren er ook om gewoon thuis samen met moeder op de grond te liggen en te luisteren naar anansi tori´s. Ik leef elke dag met de herinnering aan de persoon die mijn vader was, en de mooie momenten die ik in de korte tijd met hem mocht meemaken.

Schone kuikens
Vaak lachen we, als zussen onder elkaar, nu nog om zijn opmerkingen. Ik herinner mij nog de keer dat ik samen met een nicht een "heldendaad" had verricht. Tenminste in onze optiek. Mijn vader had heel veel kuikens gekocht. Op een dag toen we achter het huis speelden, zagen we hoe vuil en vies de kuikens waren geworden. Gelukkig was er onder de regenpijp een ton met genoeg regenwater. Één voor één hebben we toen de kuikens helder schoon gewassen. Een werkje waar we heel trots en blij om waren. Onze blijdschap was echter van korte duur.  Toen mijn paps thuis kwam en de kuikens te eten wilde geven, waren ze bijna allemaal niet meer levend. Ik heb mijn vader voor het eerst zo boos gezien. Mijn nicht die was komen logeren moest gelijk naar huis. Grote mensen, niet te volgen.

Kleine geste
Nu als ik terug denk, begrijp ik veel meer. Ik ben nu volwassen en kan zaken beter relativeren.  Ik weet ook dat ons huis altijd vol was met andere nichten en neven alhoewel ons gezin niet echt klein was. Mijn ouders leefden van "er kan nog meer bij".  Sommige hadden geen vader, of kenden hun vader niet of gewoon omdat het bij ons anders was.  "Pa Ettie" was voor hun net een vader, de persoon die ze misten in hun groei of die zaken anders bekeek.  Wat ben ik blij dat hij dat kon zijn voor hen die op dat moment zo´n figuur in hun leven nodig hadden. Heel vaak beseffen we de kleine gestes niet. Heel vaak realiseren we niet wat de impact kan zijn van zaken die zo normaal lijken.

Vader zijn of worden
Natuurlijk zijn er ook mannen die vader zijn geworden, maar niet beseffen welk voorrecht dat is. Sommige moeders kiezen er bewust voor hun kinderen niet bloot te stellen aan de aanwezigheid van  hun biologische vader. Ik ken ze echter ook die een kind verwekt hebben, en de gore lef hebben te zeggen dat het niet hun kind is. Als  "groot kind" beseffen ze niet wat de desastreuze gevolgen kunnen zijn in de ontwikkeling van een kind. Zelf ben ik opgegroeid met het besef dat op het moment dat je met iemand naar bed gaat, je bezig bent een baby te maken ongeacht welk voorbehoedsmiddel je gebruikt. Daarom snap ik de mensen niet die praten over ongelukjes en dat zij geen kind wilden maar de vrouw. Beseffen ze wel dat ze niet de moeder iets aan doen, maar wel het kind een levenslange trauma kunnen bezorgen. Sommige biologische verwekkers zijn bijzonder harteloos en egoïstisch. Alleen het moment van plezier en daarna niets meer. Doet me denken aan de tegel die mijn kids aan hun papa hebben gegeven:  " Vader worden is een gunst, vader zijn een grote kunst! "

Koester die momenten
Op zo´n dag als deze gaan mijn gedachten uit naar al diegenen die hun vader missen of niet in hun leven hebben vanwege: overlijden, of nooit hebben gekend of een vete of incest. Koester de mooie momenten als je die hebt gehad. Als het aanvoelt om te huilen doe dat. Vergeet echter niet dat het leven doorgaat. Jij bent namelijk degene die de beste draai er aan kan geven. Jij kan ervoor zorgen dat het beter kan gaan door niet bij de pakken neer te gaan zitten. Het is nou eenmaal zou in het leven: vallen en opstaan, schouders recht, hoofd omhoog, kin voorruit en voor je doel te gaan. Succesvol te zijn.

Tijd van je leven
Aan alle vaders zou ik het advies geven om van zichzelf te houden, zodat ze die onvoorwaardelijke liefde door kunnen geven. Zichzelf te respecteren zodat ze dat over kunnen dragen. De tijd te nemen voor zichzelf en dat ook aan hun gezin kunnen meegeven. Wees non-alcoholic ook in met je baan. Koester de mooie momenten met je kinderen, ze worden zo snel groot. Verbitter je kinderen niet door onder andere seksuele getinte zaken die hun leven een immense deuk kunnen geven. Verneder je kinderen niet, wat je zaait kun je ook oogsten. Gun je kinderen een zorgeloze groei naar volwassenheid. Geef ze de juiste gereedschap mee die ze nodig zullen hebben in dit proces dat "overleven " heet. Het zijn niet de dure cadeau´s die het doen, maar de aanwezigheid en de kwalitatieve "tijd" die je met je kind doorbrengt. Neem de tijd om te mediteren om goed toegerust je taak als vader elke dag aan te kunnen. Voedt je kinderen in liefde op. Weest duidelijk, eerlijk en consequent. Schreeuwen en slaan zijn tekenen van machteloosheid en niet altijd het middel om toe te passen. Ook vaders moeten tot tien kunnen tellen. Besef goed dat kinderen opkijken naar hun vader. Neem je kans schoon en geef  het juiste voorbeeld. De vruchten ervan zullen zeker goed en zoet zijn.

Leven en hoop
Mocht het zijn dat je als vader niet de juiste richtlijnen hebt gegeven aan je kinderen en  je beseft het nu, doe er dan wat mee. Het is nooit laat om sorry te zeggen. Vandaag is gegeven, morgen is niet zeker. Je kunt zwemmen in geld, je kunt iemand van status zijn, echter als je niet de correcte relatie hebt met je kind terwijl je dat wel kunt doen, zegt al die materie niets. Zolang er leven is, is er hoop. Ook kinderen hebben misschien op een of andere manier hun relatie met hun vader  niet goed ingeschat en hebben mot. Je bent pas volwassen als je onjuiste handelingen inziet en er een betere draai aan kan geven. Sorry is slechts een woord van vijf letters en toch zo moeilijk. Doet mij denken aan het verhaal van de verloren zoon, die tussen de varkens geraakt en bedenkt, in welke "nonsense" hij zichzelf heeft geplaatst. Met dit besef realiseert hij zich waar hij het goed had, staat op en gaat terug. Zijn vader ontvangt hem zonder verwijt en geeft een feestmaal.

Gelukkig en gezond
Vandaag gedenkt de wereld Vaderdag. Een dag waarop vaders wereldwijd veelal in het zonnetje worden gezet. Een dag waarop er misschien in vele gezinnen gebruncht wordt ter ere van vader. De oorsprong van Vaderdag dateert eigenlijk al  vierduizend jaar geleden. Historici ontdekten een kaart van ene Elmesu die zijn boodschap had gekerfd aan zijn vader voor een gelukkig en gezond leven. Begin 1900 nam Sonora Dodd het initiatief om als response op Moederdag ook vaders die speciale dag te geven. Ze apprecieerde haar vader die de zorg over had genomen toen haar moeder kwam te overlijden bij de geboorte van haar jongste zusje.  Hij voedde zijn kinderen helemaal alleen op. Sonora wilde alle vaders die speciale dag geven omdat ze had gezien hoe hij zijn tijd en leven helemaal opofferde voor zijn kinderen. 

Wi Tata
Op deze speciale dag wens ik alle vaders heel veel wijsheid en plichtsbesef toe. Allen die hun vader moeten missen vanwege wat dan ook, bedenk er is een Hemelse Vader:" wi Tata" die zelfs je haren op je hoofd geteld heeft en je alles wilt geven wat je in geloof aan Hem vraagt. Het voelt misschien niet hetzelfde aan als een vader die je kunt zien, omarmen, mee kunt praten, mee kunt lachen, kunt huilen, echter kun je er wel een bijzondere band mee hebben. Je krijgt misschien niet meteen in een oogopslag, onmiddellijk wat je gevraagd hebt. Hij doet echter alles ten gunste van jou, op Zijn tijd en op Zijn manier. Het heeft allemaal te maken met wat je wilt geloven.
(Arline Blanker)
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Rhoinde Doth. Thanks you guys. Zenora Pierkhan, Ze, ook met gemengde gevoelens geschreven. Het gemis blijft ongeacht de jaren. Soms met een traan, vaak met een lach.smile) Farther along we will know more about it.

Prachtig en met emotie(de juiste) geschreven,zoals alleen Arline dat kan .... gelezen met 'een lach en een traan'... thank you,dear!!

Arline Sisa ... you rock ... vaders en ook de niet vaders lees het nog een keer ... neem er de tijd voor!!

ik wil bijna zeggen dat alleen een uma zo'n mooi stuk kan schrijven, zo in de detailles over de gevoelens f een vader, maar ik wil ons mannen niet te kort doen met deze opmerking, dus zal ik maar zeggen, god bless Arline Blanker, ik weet zeker dat de boodschap van dit stuk velen zal bereiken!!!!

Wauw een prachtige gedachte aan vader. Geweldig! en bedankt.

Heel mooi.

Prachtig Arline. Het heeft me geraakt.

Dank je ontroerend, inspirerend en geeft troost.

Bedankt dat je dit wilde delen. Mooie herinneringen uit het hart geschreven.

heel mooi!

Prachtig verhaal,mooie herinneringen

heel mooi!! ♥

COLUMN - Nooit meer hetzelfde. Ik herinner mij die dag als gisteren. We speelden op het erf. Plotseling stopte er een auto, een meneer stapte uit en vroeg naar mijn moeder. Hij liep het erf op naar achteren waar mijn moeder hem en zijn collega opwachtte. Ze spraken een tijdje in de voorzaal met haar en gingen weer weg. Plotseling werden we naar boven geroepen, we moesten komen en bidden voor mijn vader. Na enkele minuten vroeg de predikant die ook was gearriveerd, ... http://www.nospang.com/index.php?option … ;Itemid=37

 


We hebben 410 gasten online

Polls