NoSpang.com

'Voetbal' E-mailadres
woensdag, 16 juli 2014 14:13

COLUMN - Het voetbalspel, een vergaarbak van onverteerbare beschavingsproducten. De voetbalepidemie is achter de rug. De verliezende partijen zitten thuis de wonden af te likken terwijl de winnaars, in welke klasse en gradatie dan ook, erop los vieren. En gelijk hebben ze ook. Het is nogal wat om in een besloten stierengevecht dat voetballen heet , de eerste, de tweede, de derde en zelfs de vierde plaats te veroveren op de wereld rangladder. Op zich kijk ik met meer respect naar ...

de straatvoetballende jochies bij mij in de buurt dan naar de professionelen waarbij ik niet zelden de beeltenis van dolle stieren ontwaar. Bij het wijkvoetballen zijn het de woningruiten die het een enkele keer moeten ontgelden. Je vraagt je als argeloze toeschouwer af waar het sportieve van het professionele voetbalspel is gebleven. Het hele spel doet mij denken aan de wresling mania waarbij er van alles geoorloofd is. Zelfs bij amateurvoetballen kom je verbeten vaders tegen die vanwege een foute beslissing van de scheidsrechter met elkaar op de vuist durven gaan. Misschien moet er een soort voetbalspel worden bedacht waarbij je, evenals in de wresling mania, elkaar fysiek moet kunnen ontleden als compensatie bij het sportieve falen. Wat dacht je bij de naam soccer mania?

Voetbalfanatici
De wijze waarop de voetbalfanatici  door het dolle gaan voor het voetbalspel  is te vergelijken met het  animisme van primitieve volkeren met hun bezielde bomen en een reeks heilige symbolen. Sta er even bij stil dat de prof-voetballer die een koninklijke salaris opstrijkt en op grond van een goede prestatie voor miljoenen wordt verkocht aan een buitenlandse club. Hij bekommert zich niet op z’n minst om zijn kruiperige en slaafse bewonderaars die voor de desbetreffende voetballer iemand de hersenen zouden willen inslaan, een hele tribune op z’n kop zouden kunnen plaatsen  etc.  Degenen die de gewoonten en gebruiken bij de zogeheten primitieve volkeren afdoen als magisch-illusionistische rituelen met ondoorgrondelijke betekenissen gaan voorbij aan het feit dat de verering van het voetbalspel eveneens aan dit euvel ten onder gaat.  De voetballers creëren onbewust een imperium waar de fans zich zonder inspanning onderdak in kunnen vinden.  Al is er beslist geen sprake van een nieuwe vroomheid  het gaat er toch om dat de voetbalfanatici  alom niet genezen blijken te zijn van hun neurotische bevliegingen. Mijn stelling luidt: het voetbalspel is verworden tot een hardnekkige kwaal bij voetbalfanatici, ontstaan uit het door niets gerechtvaardigde gedachtevi¬rus dat het bijhoren bij een voetbalclub je onsterfelijk maakt.

Het enige wat voetbalfanaten  met elkaar gemeen hebben is het oordeel van  voetballers. Alleen door de manier waarop voetbalfanatici over voetbal praten bestaat er blijkbaar iets als 'de voetbalkoorts’. Voetbalfanatici  bestaan bij de gratie van voetballers. En misschien ook wel omgekeerd. Dat is net zoiets als dat een gevangene zonder cipier niet langer een gevangene meer zou zijn! De cipier die niets te bewaken heeft wordt op zijn beurt een aap in een pak. Allebei zijn met hun status aan elkaar gewaagd. Ze spreken, met hetzelfde vocabulaire zonder nuances in hun oordeel, ze doen geen uitlatingen over hoe sommige dingen beter gecoördineerd zouden kunnen worden. Hun logica verschilt niet veel van de bal waarvan de rotatie, richting, snelheid etc. afhangen van de speler. Een voetbalfanaat herkent onmiddellijk elke' gel, elke dubbelzinnigheid, elke schutskleur in een speler. Zoals een kat mee vibreert met alle luimen van de baas en de gevangene altijd opkijkt tegen de ogen van de kampbewaker, zo kijkt de voetbalfanaat tegen de speler op.  Maar hij is tevens de strelende hand die in één oogwenk kan veranderen in één die kastijdt. Het is een egokwestie bij de voetbalfanaat. Doordat hij geen andere passie en hartstocht in het leven kent is hij één geworden met het fenomeen voetbal.

De nieuwe domheid
Voetbalfanatici die ik onderscheid van voetballiefhebbers behoren tot een soort kamikazede.nkers - ten koste van ons leven en op kosten van de vrijheid en laten zij  overal van zich horen. Voor hen is alles dof, zwevend, grijs, belangeloos. Hun diepste verlangens zijn verbrokkeld, en de wilde werveling van deelverlangens vindt nergens een steunpunt. Zelfs de persvrijheid staat onder hoge druk als een journalist het in zijn blote bol zou halen iets vulgairs en confronterend over hen te schrijven. Het gaat om dommen met flink wat zakgeld, bromfietsen, kratten bier, de laatste kleren, kortom, het zijn niet langer goedkope nietsnutten ,ze zwelgen zelfs in hun hoogmoed. Ze kijken naar de televisie, dragen een walkman op hun kop, be¬zoeken popconcerten, kortom, ze amuseren zich tegen de geestelijke vangrail aan  . Deze dommen zijn in de voetbalclubjes altijd welkome gasten. Zij zijn de spiegel van alle dwaasheden, zondebokken van alle hoogmoed, het voer voor de kanon¬nen, de pap om het zout en de duisternis in het licht. Zij zijn de grondleggers van een nieuwe vorm van domheid.

En niettemin zijn ze dommer dan ooit een domme is geweest. Ze maken van het gezellige voetbalspel van eertijds een zwijnenstal van stupiditeit, debiliteit en imbeciliteit, alles tot in de duizendste macht. Deze nieuwe dommen laten zich niet meer de loopgraven insturen maar trekken zelf met messen en kettingen naar de stranden om daar eenzame wandelaars — niet eens groepjes - af te slachten. Een nieuwe domme hoef je niet langer te vertellen wie de vijand is. Iedereen die beweegt komt daarvoor in aanmerking. Deze Nieuwe categorie dommen wordt niet meer voor de leeuwen gegooid. Ze zitten zelf te zwaaien met kapotte bierglazen of brandbom¬men . Je hoeft een nieuwe domme niet langer uit te leggen wat sport is, hij ruikt aldoor al bloed. Je hoeft maar over straat te lopen om te zien hoe deze dommen in tal en last gegroeid zijn. Een uitkering, zo zouden ze roepen als ze zich kon¬den uitdrukken, is iets waar ze recht op hebben opdat ze niets aan hun domheid hoeven te doen, het is de plicht van de staat ze te onderhou¬den opdat ze onbekommerd dom kunnen blijven. Er is iets in hun blik wat je nimmer in die  van andere dommen ziet , namelijk iets gloedloos,  harteloos, futloos, gewoon  iets dat  intens doms is. Alsof , hoe zal ik het zeggen, nu pas echt de domheid hebben uitgevonden. Door hen is het voetbalspel verworden tot een vergaarbak van onverteerbare beschavingsproducten.
Rabin Gangadin


 


We hebben 562 gasten online

Polls