NoSpang.com

'Paniek in Paramaribo' E-mailadres
vrijdag, 17 januari 2014 15:17

COLUMN - Het was al donker, toen mensen de straat op renden. Zij slaakten kreten van verbazing, in veronderstelling dat het einde naderde. Dit zou een voorteken zijn. Chaos, totale chaos ontstond. De klok stopte met tikken.  Hij besefte dat tijd nu zinloos was en stopte met tikken. Op drukke kruispunten lag het verkeer stil. Allen gaven elkaar voorrang, maar niemand die verder reed. Het gaf een ratelend geluid, alsof het kleine mitrailleurschoten waren. Het kletterde met een immense kracht de vredige stad in.

Binnen hoorde men het op de daken tikken, in een geheim ritmisch patroon. De Maya's hadden het al voorspeld, het einde. Het zou groots zijn, meedogenloos en vernietigend.

Experts en wetenschappers spraken over een wonder, een fenomeen, een onwaarschijnlijkheid die groter was dan het menselijk verstand. Op de plek des onheils voelde men zich de uitverkorenen. Zij staarden hoog de lucht in, tot zo ver hun zicht reikte. Anderen omarmden hun dierbaren of zochten hun heil. Maar niemand die vluchtte.

Moedige burgers hielden hun handen open in de lucht, alsof zij de grootste zegen aller tijde ontvingen. Weer anderen grepen naar hun smartphone, tablet of computer en deelden deze ervaring met de rest van de wereld. Dit volk was trots.  Zij berustten zich in het lot. Het einde van het laatste leven op aarde, begon met een hagelbui in Paramaribo.

 


We hebben 320 gasten online

Polls