NoSpang.com

"Zwaargewicht" E-mailadres
donderdag, 15 augustus 2013 15:47

COLUMNS - “Jij bent het!” Hoorde ik mijn vriendin zeggen. Die woorden klinken nog na in mijn hoofd. We speelden buiten met een groepje kinderen. Van een oude T-shirt hadden wij een bal gemaakt. Ook hadden wij één van de versjes opgezegd: “Iet, wiet weg, wat rolt weg?” “Stof of papier, dan ben jij het hier.” Als je werd aangetikt, was jij degene die aan de beurt was om de opgerolde “ hebi bal “op iemand te gooien. Een soort van tikkertje maar op afstand. De kunst was toen dat je er voor ...

moest zorgen dat je buiten schot bleef. Je moest behendig zijn en kunnen rennen als de beste. Want wat er ook gebeurde, de “hebi bal”moest nooit jou raken en als je toch geraakt werd, proberen er zo gauw mogelijk vanaf te komen.

Het kan verkeren. Ik geloof met het voorbijgaan van de tijd zijn wij heel veel kwijtgeraakt. Heel veel handvatten die wij spelenderwijs mee hebben gekregen in ons kinderjaren hebben wij bewust of onbewust uit ons “systeem”gehaald. Spelletjes zoals dyul die ons trainden om accuraat en effectief te zijn. Tegelijkertijd rende je ook je botten uit je lijf om niet getikt te worden. De laatste keer dat ik dyul heb gespeeld dateert ook weer van enkele jaren terug. Het geeft een bepaalde tint van nostalgie en mijmeren. Maar toch hebben die spelletjes hoe dan ook bijgedragen tot wat ik nu ben.

Het heeft namelijk jaren geduurd dat ik dat spel van “hebi”niet meer  heb gespeeld en ook helemaal uit mijn systeem had gehaald. Met het gevolg dat ik in mijn persoonlijk leven makkelijk kwam te zitten met de “hebi”van mijzelf en van anderen. Als het tot je nekt komt en je merkt dat je verdrinkt, begin je te “watertrappelen”  wild om je heen te slaan en denk je: „Nee, ” dit is niet wat ik wil. Er behoort een turning point te komen in je leven. Het moment waarop je toestaat dat je leert dat je het anders wilt om te overleven. Ik besloot om niet met geen enkele ”hebi”te zitten. Niet met die van mij en niet met die van een ander.

Betekent dit dan dat niets mij meer kan schelen? Natuurlijk wel! Ik kies er echter wel voor om anders om te gaan met bepaalde zaken. Betekent dit dat ik niet opensta voor anderen hun verdriet of pijn, absoluut wel. Er gebeurd iets ergs in mijn eigen leven of dat van een ander, als ik er niets aan kan doen, kan het niet. Ik parkeer het daar waar ik weet dat er zeker wat meegedaan kan worden. Ik ben geen God. Iemand doet onaardig tegen mij, dat is zijn of haar zaak. Iemand tracht kwetsend te zijn, dat is niet mijn “hebi”, maar dat van de ander en in gedachten ren ik zo hard as ik kan. Waarom zou ik iemand die ervoor kiest om niet blij te zijn of negatief, zijn/ haar zwaarmoedigheid willen overnemen?  Want als die persoon zelfs niet met zijn/ haar “hebi” kan, waarom zou ik die dan moeten willen?

Let maar goed op. Meestal classificeren we de “hebi's” niet als zodanig omdat wij niet door hebben waarom we ons soms zo bedrukt kunnen voelen. Het lijkt alsof wij in een eeuwige Kickboks of worstel duel zitten met onszelf en anderen. We hebben niet door dat het om “hebi's “ gaat. Er zijn  tal van “hebi's”.  Die van onbeschoftheid, van gore taal. “Hebi's van luiheid. “Hebi” van vreemdgaan. “Hebi” van stelen,. “Hebi “van gekte. “Hebi”van roddel. “Hebi” van depressie, van oversekst te zijn. “Hebi” van hebzucht. “Hebi”van hoogmoed, altijd alles beter weten en de ander te moeten verbeteren. De “hebi” van  gierigheid, verslaving, van onzekerheid. De “Hebi van aandacht. “Hebi” gewoon omdat we “hebi” willen hebben.

Wij vergeten dat in ons kindertijd we op een andere manier omgingen met hebi's die naar ons toe werden gegooid. Wij denken dat wij het aankunnen en gaan ten onder aan al de hebi's van onszelf en van de ander. Wat als wij terug zouden gaan naar ons kindertijd? Naar het moment dat wij misschien wel of geen “hebi” gespeeld hebben, wel of geen dyul, wel of niet geleerd hebben om te dealen met stress, dan zouden wij zoveel terug kunnen geven aan onszelf en onze omgeving. Ik heb geleerd en pas het toe. Als iemand zijn “hebi”aan mij probeert op te dringen, ren ik heel hard weg. 

Probeer het eens, observeer en ren heel hard weg zodat je niet K.O. wordt gebombardeerd.
Arline Blanker
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.


 


We hebben 414 gasten online

Polls