NoSpang.com

'Me seni a boi' E-mailadres
woensdag, 24 april 2013 17:32

COLUMN - Geachte heer Bouterse,
Ik weet niet of het bericht vanuit de lage landen uw oren al bereikt heeft. Het Hof heeft mij voor het leven uit het ambt gezet. Ik moet u zeggen geen traan gelaten te hebben. U had mij eerder al gewaarschuwd voor die achterbaksheid van Hollanders. Nu heb ik dat in levende lijve meegemaakt, beste Desi. Het leek alsof ik die minkukels geen blik waardig was, terwijl  in Nederland oogcontact van groot belang is,  in de communicatie.


Delano, de filmpjes van ons dansend in de bar van Torica bekijk ik nog vaak op Youtube. Het was toch een onvergetelijke werkvakantie, moet ik u zeggen. Die Torarica houseband speelde toch wel subliem, die weet er een festijn van te maken.  Aangenaam swingend en hoogst vrolijk. Er was een liedje in het bijzonder die me bij is gebleven. Niet van dat volkse kaboela waarover elke Surinamer toch wel zijn of haar mening heeft, maar gewoon een lekker dansbaar nummer, met ook nog eens een dieperliggende tekstuele inhoud.

Ook wil ik u nog gelijk geven met betrekking tot uw standpunt, mulatten vrouwen. Daar heb ik toch flink van mogen snoepen, om in die bewoording te mogen spreken. Hier in de lage landen, heb ik het tot vaak toe getracht met blanke stoeipoezen. Maar deze schijnen mij toch niet helemaal te kunnen behagen. Ooh Delano, wat verlang ik toch weer naar die tijd, nog zwetend van de Borgoe, half lazarus uw verdediging op poten zetten.

Dat doet mij ook weer denken aan een van die andere nummers die de Torarica houseband ten gehore bracht, Jimmy’s lazarus. Een plaat over een zekere Jimmy die van elk feest weinig meemaakt, omdat hij steeds in een hoekje alvast zijn roes uitslaapt. Die strafzaak Delano, De Nederlandse Staat versus Desi Delano Bouterse. Dat hebben we toch mooi voor elkaar gekregen he?

In dat opzicht heeft u toch geluk gehad dat mijn vader Max u niet wilde bijstaan, in verband met bepaalde belangenverstrengeling. Ik moet u zeggen dat ik iedereen verdedig, wiens banksaldo toereikend is. Dan geloof ik in ieders onschuld, die van u, Idi Amin en Kim Il Sung als het moet.

Ooit zat ik wel in een tamelijk lastig parket, toen moest ik die oude slappe rotzak Endstra verdedigen en tegelijkertijd Holleeder. Endstra bij mij janken over dat ie ’s avonds geen oog meer kon dichtknijpen en die Holleeder die op zijn beurt via mij, hem nog wat extra centen afhandig maakte. Het is werkelijk hilarisch Delano, wat je allemaal meemaakt als raadsheer.

Weet u nog, dat het Nederlandse Openbaar Ministerie u het knap moeilijk probeerde te maken. Opiumwet, cocaïne op grote schaal verhandelen, alsof u nota bene Pablo Escobar zelf was. U klaagde naderhand toch ook niet, toen u een rekening kreeg van een paar ton? U betaalde mij gewoon, zonder te zaniken. U moest eens weten dat de grootste drugsjongens uit Nederland klagen over mijn rekeningen.

Een miljoen, minder of meer, is niets voor ze. En uiteindelijk beklag doen bij de tuchtcollege, over dat ik grote sommen contant geld aan heb genomen. Containers vol cocaïne halen ze binnen, terwijl ze mij vervolgens aanklagen dat ik bepaalde voorschotten niet terug heb betaald. Desi, Nederland wordt te gek. Hier is het recht zo krom als een banaan. Hier is geen plaats meer voor mensen zoals wij. Mensen die uiteindelijk alles in het belang van de ander doen. U voor het Surinaamse volk en ik voor mijn clientèle.

Misschien moet ik dan maar uit Nederland vertrekken, Nederland waar ooit mijn voorouders zich ook veilig hebben gewaand en ooit ook u. Maar dat is niet meer. U bent niet welkom en ik voel me hier nu ook als een Jood in de tweede wereld oorlog. Gisteren heb ik aangegeven me te bezinnen in de luwte. Welke plek is dan beter dat het tropische Paramaribo? bedacht ik mij. Ik zou uw persoonlijke advocaat kunnen worden. Uw recht is namelijk wel recht. Recht door zee, recht toe, recht aan. Krom? Dan maken we het samen recht.

Een ding, ik eis dat u aan de macht blijft, die Brunswijk heeft met zijn Rick Ross een te slechte muzieksmaak en zijn rapvaardigheden zijn veruit beroerd en dan druk ik mij nog zwak uit. Geef mij maar de houseband van de Torarica, daar kunnen wij tenminste behoorlijk meezingen en -swingen. Nu weet ik het weer, dat nummer dat me bijgebleven was;
Mi seni a boi, ma a no wani go, a moro betre mi srefi go.
Tot gauw,
Bram


 


We hebben 410 gasten online

Polls