NoSpang.com

'Ver komt dichtbij' E-mailadres
vrijdag, 11 mei 2012 12:33

COLUMN - Verdwaalde kogel. Ik herinner mij als de dag van gisteren toen de leraar tegen ons zei: " Gaan jullie meteen naar huis." " Un no meki wan drai drai, want straks wordt een van jullie geraakt door een verdwaalde kogel." We lachten toen wat schaapachtig, sommigen luid. Ze zei dit, nadat om de hoek van de school het huis van Andre Kamperveen flink beschoten was in december 1982.  Voor de leerlingen was de hele sfeer luguber. De R.D. Davids Simons school was niet ver van de ...

kazerne en alle ontwikkelingen die zich de laatste twee jaar hadden afgespeeld rondom dit gebied ervoer ik als heel onwennig en vreemd in Suriname.

Na suma fosi gauw
Al gauw deden heel wat verhalen de ronde over het wel en niet verdwijnen van deze en gene. Dan was die op de vlucht geslagen dus was die doodgeschoten, of had een andere zich aan het koord van zijn onderbroek opgehangen. Allerlei indianen verhalen of vissers verhalen.  Je wist toen ook al eigenlijk niet precies met wie je wel of niet kon praten. Wie je wel of niet kon vertrouwen. Je woorden altijd goed afwegen wanneer je wat waar zegt. Als gezin hielden we onze adem in en waren blij dat er geen familie tussen zat. Het zal je maar gebeuren. Toen ik op het SPI de zuster van Rambocus als leraar kreeg, had ik echt met haar  te doen. Het verdriet was op haar gezicht te lezen. Ik vond het best wel eng. Snapte al het gehaal en getrek niet. Hoorde dingen van: "Na suma fosi gauw."  en contant betalen. Natuurlijk hadden we als studenten  diverse versies gehoord, maar toch moest je toen ook al voorzichtig zijn met wie je sprak en wat je zei, want anders...

Floret, sabel of degen
Nu dertig jaar later is er in mijn optiek nog steeds niets wezenlijk veranderd aan deze zaak. Iedereen heeft nog steeds zijn eigen scenario van hoe en wat er werkelijk is gebeurd. Degenen die het wel weten, zwijgen om een voor ons onbekende rede, in alle toonaarden. Over en weer vliegen de beschuldigingen je langs de oren. Nee, het is de coalitie die het in hun voordeel gebruikt. Ja, het is de oppositie die gebruik wil maken van de problematiek omtrent de Decembermoorden. Terwijl over en weer sabel, floret of degen heen en weer gekruist worden, wordt het kind met badwater en al weggegooid. Wie is in parade of wie in riposte? Iedereen heeft zo zijn waarheid over het wel en wee van de Decembermoorden, maar legt dit voor het land als geheel zoden aan de dijk? Helemaal niet!

Geen wonder
In zowel alle gevallen van misdrijf, doodslag of moord, is er een slachtoffer, een verdachte en uiteindelijk een schuldige (n). Alleen zijn de Slavernij, de Oorlogsslachtoffers,  Abaisa, de  Decembermoorden, Moiwana veelal zaken die op zich staan. Enkele van de donkere, opaak, sombere gebeurtenissen in Suriname. Je zou bijna durven beweren dat al die slachtoffers het allemaal zelf hebben gezocht. Niemand durft schuld op zich te nemen, in elke geval niet openlijk. De ETA of  Al Qaeida, zouden in de rij staan om de schuld op zich te nemen, maar weten zij veel wat er zich  echt heeft afgespeeld.

Geen wonder dat nabestaanden met de handen in het haar zitten over hoe nu verder?  Geen wonder dat je voor- en tegenstanders krijgt. Geen wonder dat er over en weer dreigementen worden geuit, stille marsen worden gelopen. Geen wonder dat de jongeren er nu helemaal niets meer van begrijpen. Geen wonder dat zowel binnenlandse- als buitenlandse politiek er zich dertig jaar lang mee heeft weten te schermen. Waar leidt dit echter allemaal naar toe? Hoe lang nog zal dit ons als natie verdelen? Hoe kan het dat wij als Surinamers dit niet zelf kunnen of willen oplossen? Maar wel verwachten dat er aan eerherstel gedaan wordt voor een gebeurtenis waar geen van ons bij waren. Een andere onverlichte gebeurtenis die zich nooit en te nimmer meer in een zo geheten geciviliseerde wereld zou mogen voordoen.

Boter op het hoofd
Geen wonder dat zelf internationaal men meent te mogen helpen "brainstormen"  wat er inzake de Decembermoorden en de Amnestiewet zou moeten gebeuren in Suriname. Een directe reactie vanuit lokale opinies is dan: " Waar  bemoeit het buitenland zich mee, inclusief buitenlanders die op een of andere manier een binding met Suriname hebben."  Laten we eerlijk zijn. Noem mij een land die zich niet in het donker zal hullen als er bepaalde onmenselijk taferelen bloot komen te liggen. Ik wil het dan niet eens hebben over Nederland, Amerika en andere Europese landen. Overal is er boter op het hoofd. Dus een wandeling rond twaalf uur in de middag in de hete zon, zou fataal zijn. Een glibber partij  vanjewelste. Betekend dit dan dat we moeten doen alsof er niets is gebeurd en iedereen die anders denkt, maar moeten bestempelen als Staatsvijand?

Elke dode is een teveel
Spijtig dat de huidige president Z. Exc. D. Bouterse tijdens een verzoenings- en eenheid bijeenkomst j.l. geen positieve tekst op papier heeft gezet. Een gemiste kans. De woorden leken meer op een speech voordat je ten strijde trekt. Daarbij hoop ik niet dat hij bedoeld wat hij gezegd heeft. Elke dode is er één teveel. Om dan te stellen dat de bewuste 15 man in 300 jaar eigenlijk niet ter zake doet, is best wel bot. De bewuste doodsoorzaak is voor velen nogal een mysterie. Mijn ijdele hoop dat dan een geestelijke zou kunnen proberen een positieve wending te geven aan het geheel loopt uit tot een fiasco. Een actie van verbroedering en verzoening zou met meer wijsheid en inzicht voorbereid moeten worden.

Verdeeldheid komt niet door de witte mens, verdeeldheid is iets wat je als individu wilt,  koestert of in standhoud met welk middel dan ook voor welk doel dan ook. Gesteld wordt dat NF en de vorige regeringen al die tijd mis- of gebruik hebben gemaakt met of van de situatie omtrent de Decembermoorden. Hoe nobel zou het dan wezen om bij een verzoeningsbijeenkomst je te distantiëren van dergelijke uitlatingen. Zulke uitspraken brengen ons niet dichter bij een eventuele verzoening of eenheid. Tot op dit moment zijn de mensen die weet hebben van het gebeurde een selecte groep. Buiten hun om weet niemand precies wat de rol van Nederland, of een ander land is geweest. Aangezien zij die het wel weten, allen een bloedneus hebben zodat de hele gebeurtenis nog steeds als bevallig zwaard over en weer, zowel lokaal als internationaal gebruikt kan worden en Damocles zijn hoofd wiebelt.

Ver in het zicht
Tegen een achtergrond aan van een oorverdovend getrommel die langzaam overgaat in zachter ritmisch getrommel totdat het stopt en het heel stil wordt, naderen wij een andere dag in de geschiedenis van Suriname. Een dag om niet te vergeten. Een dag van hoop en gerechtigheid. Een dag, hopelijk, dichter bij het ware verhaal,  verontschuldiging, vergeving, verzoening, verandering, vernieuwing die wanneer de tijd rijp is ooit zal kunnen leiden tot verbroedering en vertrouwen. Voor alle Surinamers zowel binnen en buiten Suriname is dat het beste dat Suriname kan gebeuren en opbouwen in de laatste 300 jaar.

Ik kijk samen met elke Surinamer reikhalzend uit naar het moment wanneer wij daar een aanvang mee kunnen maken. Bij zo een proces is elke Surinamer, afgezien van de verblijfplaats, nodig. Die ongeacht de situatie positief wil kijken naar hoe en wat verder. Een over en weer scheldkanonnade berokkent veel meer schade dan dat er een weg komt tot verzoening. Polariserend bezig zijn, is funest voor de opbouw van de Republiek van Suriname van welke kant het ook komt. Elke Surinamer zou moeten kijken hoe de krachten te kunnen bundelen om een brug te bouwen naar elkaar toe naar een positieve verandering in het land teneinde de schaduw van de donkere wolk die af en aan ons land overschaduwt, te doen laten wijken.

Ik wacht net als jullie op het moment dat ooit het ware verhaal komt. Zodat wij kunnen weten wat de werkelijke rol van Suriname, Nederland of andere landen allemaal zijn geweest en het recht mag zegevieren. Ik hoop dat zodra de waarheid boven tafel is, wij Surinamers in binnen- en buitenland, een manier zullen vinden om handen in elkaar te slaan en  verder kunnen om ons land op te bouwen. Te leren vanuit het verleden en met vernieuwde energie de echte ware  verlichting van de Republiek Suriname tegemoet kunnen gaan.  Mogen de lichten aan? 


Arline Blanker: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.


 


We hebben 363 gasten online

Polls