NoSpang.com

Interview met Karin Raijmann



Karin, wil je ons vertellen waar je geboren bent?
Ik ben geboren in Paramaribo, Suriname.

Raijmann is een Duitse naam of zie ik het verkeerd? 
Je ziet het correct, Raijmann is een Duitse naam.

 

Hoe wil je je jeugd in Suriname het beste beschrijven?
Mijn jeugd in Suriname is het beste te beschrijven als ‘geweldig’. Ik was vanaf mijn 4e jaar tot mijn 29ste lid van de sport vereniging De Dolfijn. Daar heb ik ook heel veel van mijn, nu nog, oude vriendenkring leren kennen. Sommigen van mijn ‘oude’ vrienden en ik hebben nog steeds contact met elkaar via email. Ik heb op De Dolfijn, heel veel plezier gehad met verschillende sport activiteiten, maar ook met leuke jeugdfeesten en ik zat zelfs ook in het jeugdbestuur. Ik was vrij actief, en heb totaal geen spijt van mijn jeugd in Suriname. Daarnaast is het zo dat de sociale invloeden uit je jeugd een grote impact hebben op de rest van je leven.

Je woont nu in Amerika. Waarom niet in Nederland?
Ik woon al een hele poos in the United States, in Fort Lauderdale, Florida. Nu zeg ik "was ik maar vanaf mijn tienerjaren hier komen wonen",  omdat je meer voordelen hebt en mogelijkheden om mee te stromen qua opleiding en carrière. Je studeert af op jonge leeftijd en juist dat zorgt ervoor dat je op jonge leeftijd goede carrière kansen hebt. Ik ben in korte tijd enkele malen verhuisd en heb drie continenten aangedaan. In Amsterdam heb ik amper een paar jaar gewoond en volgde colleges aan de Hogeschool Holland, in Diemen; mijn studierichting was International Business Management. Ondanks ik mijn familie om mij heen had, wat altijd prettig is en om heel eerlijk te zijn, hield ik echt niet van het koude weer en van de levensstijl. Daarom vertrok ik terug naar Suriname. Ik geniet echt van de zon en al het groen om me heen. Tijdens mijn kort verblijf in Suriname ben ik gaan werken in het bedrijfsleven. Vanwege andere verplichtingen en mogelijkheden, ben ik verhuisd naar Florida. Ik vind het echt fijn hier in Florida, het is als Suriname op zijn best.

Wat boeit je in het leven?
Wat mij het meeste boeit in het leven zijn de vele mogelijkheden waarin het leven voorziet, inclusief de uitdagingen en de overwinningen die hieruit voortvloeien. Hierdoor  worden we sterker en wijzer. Iedereen heeft een drijfveer en doorzettingsvermogen om door te kunnen blijven gaan. Mezelf goed kennende, weet ik dat ik mezelf motiveer, waardoor ik altijd ideeën heb en mezelf uitdaag tot het doen van nieuwe dingen. Dit omdat het leven voorziet in zoveel verschillende mogelijkheden en waar mogelijk moeten we ons voordeel pakken. Vooruit plannen is belangrijk, maar het is ook belangrijk, misschien belangrijker, om te leven in het heden. Je weet nooit wat je morgen te wachten staat.

Ben je religieus?
Deze vraag wil ik beantwoorden door te zeggen, nee ik ben niet religieus, maar spiritueel. Een lichtere vorm van het religieus zijn. Ik heb een sterk geloof in God en kan me geen leven zonder geloof in God bij voorstellen. 
 
Als je nou iets zou mogen terugdraaien in je leven wat zou dat zijn geweest?

Dit is een mooie vraag. Er is echter niets in mijn leven dat ik zou willen veranderen. Het leven is een leerproces. Nu ik ouder en wijzer ben kan ik zeggen dat als ik andere kansen had ik bepaalde situaties misschien anders zou aanpakken. Je kan de klok niet terugzetten, maar alleen maar vooruit kijken en er zeker van zijn dat je niet dezelfde fouten maakt als voorheen, anders heb je er niks van geleerd. Het leven is mooi, wij mensen maken het gecompliceerd.
 
Wat is voor jou typisch Surinaams?
Typisch Surinaams voor mij is ten eerste het lekkere eten.
Ten tweede de mensen, een grote verscheidenheid van etnische groepen. Als laatste de kleine samenleving waarin we wonen, waar iedereen elkaar kent en denkt het verhaal over de ander te weten.

Wat is voor jou typisch Amerikaans?
Typisch Amerikaans voor mij zijn ten eerste de fast food restaurants en the fast paste lifestyle. Ten tweede typisch Amerikaans zijn de auto's.

Ga je vaak naar Suriname terug?
Jammer genoeg ga ik niet zo vaak als dat ik zou willen. Vanaf ik in de States woon ben ik vier keer naar Suriname geweest en niet eens voor een echte vakantie. Het waren altijd korte zakenreizen van om en bij een week. Ik moet toegeven dat ik een vakantie naar Suriname moet plannen. De cultuur hier is anders, het gaat namelijk meer om het werken en niet om de kwaliteit van het leven. Daarom moet je echt je vakanties plannen.

Heb je weleens heimwee naar Suriname?
Heimwee naar Suriname heb ik, zolang ik in Florida woon, nooit ervaren. Toen ik in Nederland woonde had ik er wel last van.
 
Als je in Suriname bent, waar heb je in Suriname dan het meest moeite mee?
Waar ik in Suriname veel moeite mee heb is de traagheid waarmee alles gedaan wordt. De simpelste administratieve handeling gebeurt zo traag en ik denk dat dit te wijten is aan de inefficiëntie binnen een oud bureaucratisch systeem. Een ander probleem vind ik de mentaliteit die men heeft. Mensen verdoen te veel tijd aan andere mensen hun zaken en meningen in plaats van zich zorgen te maken om hun eigen problemen.

En in Amerika?
De Amerikaanse gemeenschap is compleet anders en wel een heel individualistische. De mensen hier interesseren zich meer om het harde werken, het verbeteren van hun positie en de maatschappij. Zij kijken naar het grote plaatje.

Hoe verschilt volgens jou de Surinaamse werkcultuur met dat van Amerika?
De organisatie cultuur in Amerika is heel anders; competitiever en heel erg gefocust op innovatie en efficiency om voorsprong te hebben op de concurrent. Het merendeel van de bedrijven initiëren aldoor training en ontwikkeling voor hun medewerkers. Wanneer innovatieve bedrijven deze ideeën promoten, gebruiken ze direct de juiste formule om een competitief voordeel voor zichzelf te creëren. Efficiënt werken bespaart bovendien kosten en tijdverlies, stimuleert onderzoek en ontwikkeling en bevordert concurrentie. Concurrentie is goed voor het bedrijf, maar ook voor de mensen die er werken.

Mijn observaties vertellen mij dat de werkcultuur in Suriname langzaam kan overgaan in een meer pro-actieve benadering, waarbij bedrijven overwegen om herstructurering van hun beleid, gericht op een wereldwijde competitie benadering inclusief het promoten van de ontwikkeling van de werknemers door middel van trainingen. Dit is een heel belangrijk onderdeel binnen de organisatie. In feite is het zo dat werknemers een bedrijf kunnen maken en breken. Aan het eind zijn het deze bedrijven die voordeel zullen hebben aan deze benadering.

Welk advies zou je die mensen willen geven die een terugkeer naar Suriname overwegen?
Voor terugkerende Surinamers vind ik dat een geweldig idee; verwacht niet dat veranderingen snel zullen komen, maar werk aan veranderingen: babypasjes, begin klein, en wees een voorbeeld voor anderen, zodat zij ook kunnen volgen.

Heb je in Suriname ooit met discriminatie te maken gehad?
Nee, ik heb in Suriname nooit met discriminatie te maken gehad.

… en in Amerika?
Ik ben er nooit mee geconfronteerd geworden, dus kan ik er moeilijk over meepraten. Ik weet dat het voorkomt maar niet in mijn omgeving.

Denk je ooit naar Suriname terug te keren?
Jawel, ik weet alleen nog niet wanneer. Ik heb nog heel wat plannen hier in Amerika. Er valt nog veel meer te leren en veel meer te doen. Ik ben er nog niet klaar voor permanent van hier te verhuizen en ik heb het er zeker naar mijn zin. Hulp kan ik zeker op afstand bieden in de vorm van adviezen verlenen op het gebied van marketing, handel en onderzoek.

Wat zijn jouw drijfveren?
Wat mijn drijfveren zijn is eigenlijk een extensie van mijn antwoord op de vraag wat mij boeit in het leven. Ik motiveer mezelf elke dag, dit is een discipline die ik mezelf heb moeten aanleren, omdat het moeilijk is om jezelf te motiveren wanneer je een slechte dag hebt. Mijn inspiratie komt uit mijn enthousiasme om te leren, te delen met, luisteren naar en mij te omringen met positieve intelligente mensen. Je moet altijd iets willen leren van anderen, die een positieve invloed kunnen hebben op je leven. Een belangrijk onderdeel van mijn motivatie is dat ik geloof in mijn eigen kunnen, dit gaat verder dan onze verbeelding. Deze boodschap wil ik zeker met een ieder delen: Twijfel niet aan jezelf, want alles is mogelijk in het leven. Je moet gefocust blijven, wat soms moeilijk is, maar geef niet op en hou vast aan de hoop dat je dromen kunnen uitkomen.

Wat mis je nu het meest van Suriname?
Het meest mis ik het lekkere eten, de vele verschillende groentesoorten en de eenvoudige levenswijze. Ik mis de natuur omdat ik er van hou om dingen buitenshuis te doen.

Hoe zie jij Suriname in het jaar 2030?
In 2030, dat is 22 jaren in het vooruitzicht. Ik zie Suriname dan nog als een ontwikkelingsland. We hadden al in een betere positie moeten verkeren, simpel gezien omdat we niet willen eindigen achter andere ontwikkelingslanden zoals Indonesië, India en China, afgezien van de bevolkingsdichtheid en technische know-how. We kunnen op kleinere schaal doen wat zij doen, en een soortgelijke ontwikkeling ervaren, maar we zullen daarvoor hard moeten werken. Er zijn genoeg industriële- en exportmogelijkheden voor Suriname. Als maatschappij moeten wij een stapje harder lopen en ons meer inzetten.

Hoe geef je invulling aan je vrije tijd?
Mijn vrije tijd besteed ik aan lezen, gezellig uiteten met vrienden, of ik zit zoals gewoonlijk achter de computer.
 
Heb je in het leven bereikt wat je voor ogen had/hebt?
Ik zal zeggen ja en nee. Qua studie heb ik dat wel bereikt tot zo ver. Ik ben vorig jaar geslaagd van American InterContinental University, South Florida campus, voor mijn MBA, met specialisatie in Marketing. Ik mag niet klagen. Ik heb toch wel wat verzet in de jaren dat ik in Amerika woon en mijn werkervaring hier is een combinatie van o.a. export van producten naar Suriname en daarnaast heb ik ook een aantal jaren gewerkt voor corporate America. Momenteel ben ik bezig een bedrijf op te zetten in een speciale niche market, gericht op de nationale en internationale markt. Dit zal ook betrekking hebben op de Surinaamse cultuur. Verder heb ik nog een paar zakelijke ideeën op mijn bureau liggen die nog helemaal uitgewerkt moeten worden. Met andere woorden, ik heb nog niet bereikt wat ik wil, er valt nog zoveel te doen.

Nog politieke ambities?
Politiek is absoluut niet mijn interesse.

Jij wordt vandaag voor één keer tot president van Suriname verkozen. Wat zou jij als eerste hebben aangepakt?
Wat ik als eerste zou aanpakken is de infrastructuur (public works) (publieke werken) van Suriname en dat is veel omvattend. Met infrastructuur bedoel ik wegen, gebouwen, bruggen, afwateringsystemen (fresh & waste water) vers en afvalwater, stads- en plattelandsontwikkeling. Wat ik ook zou aanpakken is het invoeren van strenge wetten tegen het dumpen van afvalstoffen, waste dumping wetten, wat automatisch effect heeft op de leefomgeving (milieu). De mensen in Suriname moeten bewuster worden van hun milieu. Dit betekent dat men goede voorlichting nodig heeft.

Hoe ben jij toentertijd met de 'militaire dictatuur' omgegaan?
Militaire dictatuur toentertijd was zeker een verandering, ik heb weinig interesse voor politiek dus zeker niet voor militaire dictatuur, ik geloof in democratie.

Voor wie heb je een enorme bewondering?
Ik heb geen bewondering voor maar één persoon. We zijn allen hetzelfde met onze sterke en zwakke kanten. Waar het om gaat is, wat doen we met wat God ons gegeven heeft? We kunnen ons verstand gebruiken of verspillen. Daarom bewonder ik mensen die positieve verandering willen brengen in hun leven en dat van anderen. Mensen die doorzetten en niet opgeven, mensen die grote dingen doen voor de maatschappij en als laatste mensen die door ervaring veel wijsheid en kennis hebben opgedaan.

Waar ga je het liefst op vakantie?
Aangezien ik weinig reis heb ik niet veel plaatsen die ik met elkaar kan vergelijken. Maar aangezien ik van water en zand hou, zeg ik, ‘de Bahamas’ omdat ik daar prachtig water en stranden heb gezien.

Welke persoonlijke boodschap zou je willen uitdragen?
Mijn persoonlijke boodschap is: wees altijd hoopvol, zelfs als je een keer, of meerdere keren faalt. Niemand is bij machte iets te bereiken zonder ooit fouten te maken of zonder een zeker risico te nemen. Wat maakt het uit wat mensen denken, ze zullen altijd wat te zeggen hebben, of je nou goed of slecht doet. Het punt is dat al wat je droom of verlangen ook mag zijn, ga ervoor. Niets is onmogelijk, er gaat alleen wat tijd in zitten. Als je iets wil veranderen, begin dan met de verandering in jezelf. Leef liefdevol met de mensen die je omringen, er kan een dag komen dat je ze nodig hebt.

Tenslotte woordassociatie
Politiek – geen interesse
Sport-  gezond
Werk- moet je doen
Carrière -  doe wat je leuk vindt
Religie -  belangrijk in je leven
Mannen - komen van Mars
Bouterse - geen commentaar
Ouders -  ben ik erg dankbaar
Geld - is nodig om te overleven
Vriendschap - echte vrienden zijn moeilijk te vinden
Nederland -  te koud voor mij
Suriname -  heerlijk land, geboorteland
NoSpang.com -  een geweldig initiatief

© NoSpang.com 

 

 


We hebben 679 gasten online

Polls