NoSpang.com

'Dus dat' E-mailadres
woensdag, 10 augustus 2011 17:48

COLUMN - Dinsdagmiddag toen ik mijn PC aandeed, schrok ik mij een hoedje. Ik keek op mijn gmail account en dacht echt dat ik maadnagavondavond opschoning had gehouden en maar 80+ berichten had. Toch had ik nu wel meer dan 400. Wow, I am loved so many postings, ekte Popie Jopie! LOL. De vorige avond was ik door een oude schoolvriend van  de College in de USA toegevoegd aan een groep van You know you have been to AUC  if.... Ik trachtte de berichten te lezen en kwam ...

niet meer bij van het lachen, memories. Toen ik dus de grote aanvoer van berichten las in je: “Je weet dat je een Surinamer bent als ...”. Hield ik het echt niet meer. De gekste, mooiste, meest originele zinnen kwam je tegen. Sranansma tya tori. Zienderogen groeide de groep met de minuut.

Een ware invasie
Waarschijnlijk heeft de oprichter van deze groep gewoon gedacht van een “fatu”. Hij had mijns inziens naar de beurs kunnen gaan en voor elke posting of like, $ 2,- moeten vragen voor het goede doel. Zoals het gaat met alle uitvindingen kan je er goede dingen mee doen en minder goede zaken. Is mens eigen. Dat is de keus die we als mens hebben. Ik ben er zeker van je zo geboren wordt. Je hebt de keus te ademen of niet. Al heel gauw heb ik bij de keuze instellingen bewerkingen ervoor gekozen de invasie een handje te helpen. In alles heb je een keus. De groep groeide gestadig voort tot meer dan 15.000 leden. Ik las zo door de dag heen enkele reacties en was niet minder verrast om te zien welke de meeste “likes” and “hits” zouden scoren; politiek en seks. We zouden geen Surinamers zijn als we ook niet hier zouden gooien met de letters van het alfabet in allerlei formaties en volgorde. Sommigen irriteerden zich aan de overvolle mailboxes en postings. Dan is de keus ook snel gemaakt. Je kan zoveel met je muis doen. Is een keus.

Kiezen of delen
Alles in het leven heeft met keuzes te maken. Je hoeft toch niet alles te lezen wat je ziet? Je kunt scrollen en doorklikken.
Wanneer weet je echter dat je de juiste keus hebt gemaakt? Wanneer je tot het besef komt of wanneer het je wordt gezegd. Wie maakt uiteindelijk de keus? Jij zelf of wordt het voor je bepaald? Laat ons ten minste eerlijk wezen tegen ons zelf. Als je ´ochtends wakker wordt heb je de keus om te blijven liggen of om iets nuttigs te doen. Al is het alleen voor je “yeye”. Het zou dan ook leuk zijn als met de keus die we voor onszelf bepalen we niet alleen op ons zelf gefocust zouden zijn. Immers bij keuzes die we persoonlijk maken, treffen we niet alleen onszelf, maar ook onze omgeving.

Desnoods alleen tegen jezelf
Zoals het bij keuzes gaat, is dat veelal persoonlijk. Je hebt mensen die er voor kiezen anderen te helpen. Weer anderen stellen het op prijs zich liever niet met anderen te bemoeien. Wees eerlijk tegen jezelf, niemand ziet het, niemand hoort het. Jij kiest. Jij bent volwassen genoeg om in te staan voor de gevolgen, prettige en minder prettige. 

Sommigen kiezen er voor niet te werken, maar snel rijk te willen worden. Anderen kiezen er voor om zich met activiteiten bezig te houden waardoor ze strafrechtelijk vervolgd kunnen worden. Zeg dan eerlijk, dan is de keus toch snel gemaakt? Ik hoor mensen weleens zeggen omdat dit en dat met me gebeurd is toen ik een kind was, doe ik dit of dat nu ik volwassen ben geworden. Ongeacht als ze daar een ander bewust mee pijn doen. Als hun eigen gevoelens daarmee gesust worden. Ik kan mij goed voorstellen dat je als kind niet beseft wat de gevolgen kunnen zijn van bepaalde zaken die je pleegt. Echter als je volwassen bent, dan heb je toch denk ik zo, wel het vermogen om zaken in te kunnen schatten. Sommige mensen vinden dat omdat ze als kind gepest zijn, dan pesten zij anderen als ze volwassen zijn. Iets dat pedofielen en pesters aangeven is dat ze hun acties voortzetten omdat ze in hun jeugd zelf ook misbruikt zijn geweest of gepest werden. Als je weet hoe naar het is geweest dan zoek je toch hulp voor jezelf.

Splinter en kankantrie
Of is de wereld zo op zijn kop dat bepaalde zaken als normaal worden gezien en we ons daarom niet meer generen als we bepaalde stunts uithalen. Het is dan makkelijker om de splinter te zien in de ogen van de ander maar de kankantrie boom in ons eigen ogen geeft ons toch nog de gelegenheid om te vertellen hoe verkeerd de ander handelt of gehandeld heeft. Alles staat of valt in het leven met keuzes die we maken. We kiezen ervoor om een verhaal die we horen op te blazen zonder dat we van de hoed of de rand weten om erachter te komen dat de starter het alleen maar uit wraak gedaan heeft. Zo nemen we “faya blo” over zonder dat het ons eigen ding is. Dat is toch ook een keus. Allicht is er meer energie vereist om de kankantrie uit ons ogen weg te halen dan de splinter van de ander te zien. Is een keus.

Boter en het vat
Het is ook een keus als we wel of niet reageren op “postings” zij het van een posting, pop-up Groep of een artikel. Misschien kunnen we proberen om te overwegen welke keus niet alleen in ons voordeel is, maar ons ook in rustig vaarwater brengt. Zoals ik op tv de jongeren in Groot Brittannië zie plunderen en vechten en onder invloed van o.a. alcohol en “peer pressure” overgaan tot vernietiging van historie en andermans goed. Is een keus. Een keus maken wanneer je boos bent of over verhit bent, is per definitie niet gunstig. Niet voor jezelf noch voor je omgeving. “ Ati bron, no e meki bun p´kin.” Ik denk bij mezelf: “ Ach gunst, dat zou in Suriname niet moeten gebeuren.” Niet nu we bezig zijn aan de her-opbouw van Switi Sranan. Ook dat is een keus. Laat mij hopen dat zoals zaken plotseling oplaaien er ook een tijd komt dat het rustig wordt. Niet voor  niets zeggen we in het  Sranan: Botro switi, ma bari mus´tapu. Dus dat.
Arline Blanker - Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

 


We hebben 823 gasten online

Polls